مزایای اوراق اختیار فروش


اختیار خرید و فروش سهم به چه معناست؟

معامله گران در بازار سرمایه همواره به دنبال راهی هستند که ریسک را در معاملاتشان به حداقل برسانند. یکی از روش هایی که می توان از طریق آن ریسک معاملات را کاهش داد، اختیار معاملات است. اختیار معامله به دو صورت اختیار فروش و اختیار خرید در دسترس است. سهامداران می توانند با استفاده از اختیار خرید از ریسک معاملات خود بکاهند و با خیال آسوده تری به سرمایه گذاری در بازار بورس بپردازند. با ما همراه باشید تا در ادامه به طور مفصل به تمامی ابعاد اختیار معامله بپردازیم.

تعریف اختیار معامله
اختیار معامله، قراردادی است بین خریدار و فروشنده که در آن، خریدار مبلغ معینی را پرداخت کرده و در قبال آن این اختیار را دارد که در زمان مشخص با قیمت توافق شده، کالای مشخصی را در آینده با فروشنده معامله نماید. در این صورت فروشنده موظف است زمانی که خریدار درخواست می دهد، قرارداد را اجرا نماید.

اختیار معامله، توافقی برای آینده
به طور کلی، قرارداد اختیار معامله قراردادی دوطرفه بین خریدار و فروشنده بوده که تعیین کننده ی اختیار معاملات در سهام شرکت های مختلف بورسی، بورس اوراق بهادار است.
براساس اختیار معامله، خریدار به عنوان دارنده ی قرارداد، برای اجرای قرارداد کاملا مختار (بدون اجبار و یا تعهدی) است. چنانچه از قرارداد خود منصرف شود، تنها مبلغی که بابت قرارداد پرداخت نموده است را از دست می دهد. از طرفی فروشنده در صورتی که خریدار درخواست نماید، ملزم است قرارداد را اجرا نماید.

اختیار خرید
اختیار خرید در انگلیسی Call Option نامیده می شود، در لغت به معنای خرید به شرط اختیار است. اختیار خرید، قراردادی است که در آن خریدار کالای مشخصی را با قیمت مشخص قبل از موعد تاریخ سررسید حق دارد بخرد ولی اجباری برای خرید نیست.

در قرارداد اختیار خرید، خریدار زمانی که قیمت کالا تا قبل از زمان سررسید بالاتر از قیمت توافق شده در قراداد باشد به سود خواهد رسید. در این زمان است که شخص (خریدار) نسبت به خرید کالا اقدام می نماید. در قرارداد ذکر شده، فروشنده هر زمانی که خریدار تصمیم گیرد که قرارداد را اجرا نماید، موظف است که قرارداد را اجرا کرده و کالای موردنظر را بفروشد.

به مثال زیر توجه کنید:
سرمایه گذاری می خواهد قرارداد اختیار خرید شرکت y را خریداری نماید. هر سهم شرکت y در حال حاضر 1100 ریال است. همچنین قیمت سهام در قرارداد برابر با 1300 ریال و زمان سررسید 31 اردیبهشت ماه باشد و ارزش سهام قبل از 31 اردیبهشت ماه به 1650 می رسد. خریدار در این حالت می تواند از حق خود استفاده کرده و سهام را با مبلغ قید شده در قرارداد (1300 ریال) خریداری نماید. در این صورت، خریدار به ازای هر سهم 350 ریال سود می کند. بیایید حالت عکس این قضیه را در نظر بگیریم. زمان سررسید قرارداد فرا می رسد و ارزش سهام هنوز از 1300 ریال بالاتر نرفته است. در این حالت خریدار نه تنها سود نمی کند، بلکه ضرر هم می کند (مثلا هم سهم 1200 ریال باشد، خریدار باید هر سهم را بر اساس قرارداد 1300 ریال خریداری نماید. در این صورت او به ازای هر سهم 100 ریال ضرر خواهد کرد). در این مواقع خریدار از حق خود استفاده نکرده و در موعد قرارداد، باطل خواهد شد.

نماد اختیار معامله خرید
نماد قرارداد اختیار معامله سهام در بورس تهران به روش زیر تعیین می شود:

حرف ض+ حداکثر 4 حرف اول نماد سهم پایه در بازار نقد + عددی سه رقمی به عنوان شمارنده به عنوان مثال نماد قرارداد اختیار معامله شرکت ایران خودرو به صورت:ض + خود+001 تعریف می شود.

اختیار فروش
اختیار فروش در انگلیسی Put Option نامیده می شود، در لغت به معنای فروش به شرط اختیار است. اختیار فروش یعنی شخص حق فروش (بدون الزام و حتمی) تعداد معلومی از کالایی را مانند سهام یک شرکت در یک قیمت و زمان معین داشته باشد. درواقع اختیار فروش در مقابل اختیار خرید قرار دارد و شخصی که قرارداد اختیار فروش را خریداری می کند، وضعیت بازار را به سمت کاهش قیمت پیش بینی کرده است.

به مثال زیر توجه کنید:
سرمایه گذاری سهام ایران خودرو را به ارزش 7265 ریال خریداری نموده است. او بر اساس بررسی هایی که بر روس هام انجام داده است، پیش بینی می کند که تا 3 ماه آینده ارزش هر سهم این شرکت به 7150 کاهش پیدا خواهد کرد و به ازای هر سهم 115 ریال سود خواهد کرد. در این شرایط، سرمایه گذار با پرداخت 90 تومان، اختیار فروش سهام ایران خودرو را خریداری می نماید.

چند اصطلاح که در اختیار فروش به کار می رود:
"با قیمت" زمانی به کار برده می شود که قیمت سهام کمتر از قیمت اعمال باشد. در این مواقع پیشنهاد می شود اختیار فروش قبل از انقضا اعمال شود.

"بی قیمت" به زمانی گفته می شود که قیمت اعمال کمتر از قیمت سهام باشد. در این شرایط بهتر است اختیار فروش اصلا اعمال نشود.

"به قیمت" زمانی کاربرد دارد که قیمت سهام برابر با قیمت اعمال باشد.

مزایای قرارداد اختیار معامله
اختیار معامله مزایای زیادی دارد. در این بخش به تعدادی از این مزایا اشاره خواهیم کرد.

1- کاهش ریسک: با خرید قراردادهای اختیار معامله یک کالا در عوض خود کالا، ریسک آن معامله کاهش خواهد یافت. درواقع در این نوع معاملات تنها ضرری که معامله گر می تواند داشته باشد، مبلغی است که بابت خرید اختیار معامله پرداخت می کند. به عبارت دیگر، اختیار معامله به عنوان وسیله برای مدیریت ریسک به کار برده می شود تا در مقابل نوسانات نامطلوب قیمتی، ریسک معامله کاهش یابد.

2- کسب درآمد: سرمایه گذار با فروش قراردادهای اختیار معامله خود می تواند درآمد خود را فراتر از بازدهی سهام و سود تقسیمی ببرد. درواقع یکی از ساده ترین راهکارهای معاملاتی همان فروش اختیار معامله است.

3- اهرم مالی: قراردادهای اختیار معامله باعث می شود که سرمایه گذار در قبال نقدینگی کمتر، سود یا زیان چند برابر مبلغ پرداختی داشته باشد.

4- تنوع در پرتفوی: اختیار معامله به عنوان یک کالای مشتقه، می تواند باعث تنوع در سبد سرمایه گذاری سهامدار شود.

5- به کارگیری زمان به منظور تصمیمات آتی: در قراردادهای اختیار معامله، سرمایه گذار می تواند با پرداخت بخشی از قیمت سهم، جریان نقدی خرید و یا فروش خود را ثابت کرده و تا زمان سررسید تاریخ قراداد، تصمیمات درستی را بگیرد.

6- رسیدن به سود از طریق نوسانات قیمتی سهام: در این نوع از قرادادها، سرمایه گذار می تواند بدون خرید سهم پایه، از نوسانات قیمتی آن نفع ببرد.

تعریف مشتقه در اختیار معامله
"مشتقه" بودن یعنی قیمت کالایی به قیمت کالایی دیگر وابسته و یا از آن مشتق شده است. مانند آبمیوه که از میوه مشتق شده است. اختیار معامله هم از اوراق بهادار مالی مشتق شده است. یعنی قیمت آن به قیمت کالایی دیگر وابسته است. انواع مختلفی از اوراق بهادار به عنوان مشتق درنظر گرفته می شود. مانند پیمان های آتی و قرارداد های معاوضه.

چگونگی اعمال اختیار معاملات
نحوه اعمال اختیار معاملات به دو دسته کلی تقسیم می شوند:

  • قرارداد اختیار معامله اروپایی: در این نوع از قراردادهای اختیار معامله، امکان اعمال توسط خریدار اختیار معامله تنها در زمان سررسید قرارداد وجود دارد.
  • قرارداد اختیار معامله امریکایی: در قرارداد اختیار معامله امریکایی بر خلاف نوع اروپایی، امکان اعمال از سوی خریدار در هر زمانی از بازه ی زمانی قرارداد تا موعد سررسید وجود دارد.

استراتژی استرادل
در ابتدا به تعریفی کوتاه از استراتژی توجه نمایید. استراتژی در واقع به خرید یا فروش چند اختیار معامله به صورت هم زمان با یکدیگر و یا همراه با سهم پایه موضوع قرارداد گفته می شود. استراتژی در اختیار معامله به عنوان وسیله ای برای پوشاندن ریسک، تنوع بیشتر در پرتفوی و همچنین جهت افزایش سود دهی به کار برده می شود.

یکی از استراتژی هایی که در معاملات اختیار معامله به کار برده می شود، استراتژی های ترکیبی متقارن هستند. این نوع از استراتژی ها شامل ترکیبی مختلفی از هر دو قرارداد خرید و فروش برای یک سهام خاص می باشد. یکی از رایج ترین استراتژی های ترکیبی متقارن که در این بازار مورد استفاده قرار می گیرد، «استراتژی استرادل» است.

انواع استراتژی استرادل
استراتژی استرادل به دو دسته تقسیم می شود:

1- استرادل خرید: خرید قراردادهای اختیار خرید و اختیار فروش از سهامی با قیمت توافقی و تاریخ پایان مهلت یکسان. در این استراتژی، چنانچه قیمت سهام به قیمت توافق شده نزدیک باشد، شخص ضرر زیادی را متحمل خواهد شد. در مقابل، درصورتی که ارزش سهام حول قیمت توافقی نوسانات شدیدی داشته باشد، سرمایه گذار سود بسیاری در این معامله خواهد داشت.

2- استرادل فروش: فروش قراردادهای اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت توافقی و تاریخ پایان قرارداد یکسان. در این نوع استراتژی بر خلاف استراتژی استرادل خرید، درصورتی که ارزش سهام به قیمت توافقی نزدیک باشد، سرمایه گذار سود قابل توجهی به دست خواهد آورد. در مقابل، هرچه دامنه نوسانات سهام بیشتر باشد، میزان ضررهای شخص نیز به همان میزان افزایش خواهد یافت.

مزایای اوراق اختیار فروش

نتایج جستجو برای: اختیار معامله بهادار

تعداد نتایج: 27432 فیلتر نتایج به سال:

الگوی قیمت گذاری برگ های اختیار معامله اوراق بهادار

مهم ترین وظیفه بورس اوراق بهادار ‘ ایجاد یک بازار کارآ برای قیمت گذاری عادلانه اوراق بهادار می باشد. این وظیفه از طریق خبرگان مالی اعمال می شود. خبرگان مالی اطلاعات مورد نیاز برای قیمت گذاری را بر اساس مدل های قیمت گذاری که بر پایه مفروضات صحیح و مطابق بازار طراحی شده است بدست می آورند. انواع اوراق مالی قابل معامله در بورس اوراق بهادار سهام عادی‘ اوراق قرضه ‘ اختیار معامله اوراق بهادار و قراردا.

بررسی حقوقی اوراق اختیار معامله در بازار بورس اوراق بهادار

با توجه به مزایا و کار‌کردهای ابزارهای مالی نوین در کاهش ریسک و رونق بازارهای سرمایه، بررسی" اوراق اختیار معامله"، که یکی از م همترین آنها محسوب می‌گردد، مورد کنکاش حقوقی قرار گرفته است. مقاله حاضر با توجه به موضوع آن که جنبه‌ی کاربردی دارد و امروزه‌موردنیازبازار سرمایه در ایران است با زمینه پژوهشی لازم پس از بیان و بررسی دیدگاه‌های مطرح در این خصوص که از سوی برخی از فقیهان و حقوقدانان ارائه شد.

بررسی فقهی قرارداد اختیار معامله

هدف از طراحی ابزارهای مالی جدید در بازارهای مالی، بهبود مدیریت ریسک و همچنین افزایش کارایی بازار سرمایه است. قراردادهای اختیار معامله یکی از این ابزارهاست. آنچه که سبب لزوم بررسی و تطبیق قراردادهای اختیار معامله با موازین شرعی شده است، کارکرد این قراردادها در بازار بورس و گسترش آن است. نگارنده پس از تعریف و تبیین این قراردادها و تشخیص ماهیت آن، ضمن ارائه دیدگاه‌های مختلف اندیشمندان اسلامی، تلا.

اوصاف قرارداد اختیار معامله

تبیین قرارداد اختیار معامله

تئوری قیمت گذاری اختیار معامله

گستردگی طیف ابزارهای در دسترس سرمایه گذاران با توجه به نیازهای آنها یکی از مشخصات بازارهای سرمایه پیشرفته است برخی از این ابزارها ضمن برآوردن سلیقه های گوناگون سرمایه گذاران را یاری می کنند تا خود را در برابر ناملایمات بازارهای مالی که آئینه تمام نمایی از نواسانات اقتصادی اند ایمن سازند که از جمله آنها اوراق حق اختیار خرید و فروش می باشند . بدیهی است ارائه قیمت منصفانه این اوراق از وظایف صاحبنظ.

مزایای بورس اوراق بهادار

از دید کسانی که با بورس اوراق بهادار آشنایی ندارند، بورس به منزله مکانی مانند کازینو است که با قدری شانس آوردن می توان در آن به پول دست یافت. و در عین حال این امکان وجود دارد که اقبال از فرد رو بگرداند و متحمل ضرر شود. اما واقعا بورس اوراق بهادار به چه دردی می خورد و چه فایده ای برای سرمایه گذاران ، شرکتها و بالاخره کل اقتصاد دارد؟ چرا شاخص بورس یک کشور را دماسنج اقتصاد آن می دانند؟ و چرا بازار سهام مزایای اوراق اختیار فروش این همه مورد توجه دولتها ، اقتصاددانان ، و فعالین صنعت و تجارت است.

پیدایش بورس ( به معنای عام ، نه فقط برای اوراق بهادار ) ریشه در نیاز به مراکزی برای ارتباط بین عرضه کنندگان یک کالا و متقاضیان استفاده از آن دارد. وظیفه اصلی بورس اوراق بهادار ، فراهم آوردن بازاری شفاف و منصفانه برای داد و ستد است.

مزایای بورس اوراق بهادار برای سرمایه گذاران

در گام اول به این مسئله می پردازیم که به چه دلیل در بورس سرمایه گذاری می کنیم. جواب این سوال را بسیاری از فعالین بازار بورس اوراق بهادار هم به طور کامل نمی دانند.

بورس اوراق بهادار

1. کسب بازده

همواره با سرمایه گذاری بر روی سهام و خریداری دارایی های مالی به عنوان یک گزینه برای سرمایه گذاری در کنار سایر گزینه ها می توان بازده مناسبی کسب نمود. کسب این بازده به دو صورت ممکن است. یکی از طریق دریافت سودی که بابت فعالیت های شرکتی که سهام آن را در دست دارید دریافت می کنید. راه دیگر کسب سود ناشی از فعالیت های مدیران ، اتفاقات مربوط به شرکت و یا نوسانات قیمتی مربوط به روند قیمت سهم است. اگر شما بتوانید این تغییرات را که موجب به هم خوردن عرضه و تقاضاست را پیش بینی کنید می توانید از این سود بهره مند شوید. روش های پیش بینی قیمت سهم بحث بسیار عمیق و گسترده است. احتمالا اسم تحلیل های تکنیکال و فاندامنتال را شنیده اید.

2. شفافیت اطلاعات

یکی از دغدغه های هر سرمایه گذاری اطمینان در مورد موضوع سرمایه گذاریست. سرمایه گذار نیاز دارد که اطلاعات مورد نیاز خود را هر چه کاملتر و دقیقتردر دسترس داشته باشد تا خیالش از بابت سرمایه گذاری راحت باشد. بورس جایی امن برای هر سرمایه گذار است. ضمانت این ایمن بود قوانین موجود در بازار سرمایه است. به علاوه شرکتهایی که سهام آنها در بورس مورد معامله قرار می گیرد، موظف اند بسیاری از اطلاعات مربوط به خود را به طور منظم در اختیار معامله گران قرار دهند. حال در چنین بازاری افراد می توانند با تکیه بر اطلاعات با اطمینان و امنیت اقدام به خرید و فروش کنند.

3. قابلیت نقدشوندگی

نقد شوندگی مفهوم بسیار مهمی در بازار سرمایه است. شما در هنگام خرید یک دارایی مالی قطعا این دغدغه را دارید که اگر روزی نیاز به نقد کردن آن دارایی را داشتید آیا می توانید هر چه سریعتر آن دارایی را بفروشید و از وجه آن استفاده کنید؟ به علاوه اگر سهام در دست شما قابلیت نقد شوندگی بالایی داشته باشد شما می توانید از نوسانات قیمت سهم حداکثر استفاده را بکنید. در غیر این صورت ممکن است فرایند فروش برای شما چند روز طول بکشد و در طول این چند روز فرصتهای دیگر سرمایه گذاری شما از دست برود. سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس عموما از نقدشوندگی بیشتری نسبت به سهام سایر شرکتها برخوردارند.

4. کمک به صاحبان کسب و کار و صنایع

در صورتیکه شما برای خودتان دارای کسب و کاری باشید ، به طور ویژه ای قادر خواهید بود از بازار سهام استفاده کنید. اولا گاهی در حین فرایند معمول کسب و کار وجوه قابل توجهی بلا استفاده برای مدتی در صندوق یا حساب بانکی شما باقی می ماند. در صورتی که شما بتوانید در بازاری مانند بازار سهام که دارای قابلیت نقدشوندگی بالایی است آن وجه را سرمایه گذاری کرده و از بلااستفاده بودن آن جلوگیری کنید و در عین حال هر زمان که نیاز داشتید به سرعت می توانید سهام خود را به پول نقد تبدیل کنید.

به علاوه گاهی اتفاقاتی موجب می شود که یک کسب و کار مورد آسیب قرار بگیرد. به عنوان مثال اگر شما صاحب یک گاو داری هستید در صورتی که بیماری جنون گاوی شیوع پیدا کند کسب و کار شما ضربه جدی خواهد خورد. یا اگر کشاورز هستید در صورت عدم بارندگی شما متضرر خواهید شد. بعضی افراد بر رفع این مشکل سرمایه خود را در کسب کارهای متنوعیبه کا رمی بندند تا در صورت لطمه دیدن یک کسب و کارمقدار زیادی از سرمایه از دست نرود و بتوان از دیگر راه ها ضرر آن را جبران کرد. این کار اگرچه هوشمندانه است اما تمرکز شما را از فعالیت اصلیتان می گیرد. راه صحیح برای رفع این مشکل استفاده از بازار سهام است به طوریکه شما با تمرکز بر فعالیتی که در آن متخصص هستید در صورت داشتن سرمایه اضافی ، وجوه خود را در سهام مختلف سرمایه گذاری کنید تا بتوانید ریسک موجود در کسب و کارتان را خنثی نمایید.

5. مشارکت و کنترل امور شرکت

صاحبان سهام از طریق حق رای در مجامع عمومی و فوق العاده می توانند به نسبت مالکیت خود در انتخاب مدیران و تعیین خط برنامه های شرکت مشارکت یابند.

6. تنوع در اوراق بهادار

در بازار سهام اوراق بهادار متنوعی معامله می شوند. دو اصل اساسی در هر سرمایه گذاری ریسک و بازده می باشد. شما می توانید با در اختیار گرفتن سهام مختلف با درجه ریسک و بازده متفاوت ، آن را مطابق با نیاز خود تنظیم کنید. حال در نظر بگیرید که اگر به جای بازار بورس کل سرمایه خود را در بانک نگه دارید. در این صورت شما فقط می توانید از یک درجه خاص از ریسک و بازده که همان ریسک صفر و بازده متناظر با آن است استفاده کنید.

7. استفاده از معافیت های مالیاتی

این امتیاز را از آن جهت قائل می شوند که سرمایه ها حتی المقدور جذب بورس شود و منابع مالی نسبتا بلندمدت در اختیار واحدهای تولیدی قرار گیرد. در ایران مبالغ حاصل از فروش سهام شرکتها در تالار بورس تنها مشمول نیم درصد مالیات است که از فروشنده سهام اخذ می گردد. در ضمن سود سهام دریافتی توسط سهامداران مشمول مالیات نیست.

8. کشف دقیق قیمت

زمانی که سهام شرکت در بازار نظام یافته معامله نگردد، ارزیابی آن بر مبنای ارزش دفتری خالص دارایی ها ( دارایی منهای بدهی) یا حداکثر، ارزیابی کارشناسان رسمی صورت می گیرد. این شیوه های ارزیابی و قیمت گذاری علاوه بر هزینه و زمان بیشتر، از دقت کمتری نسبت به حالتی که عرضه و تقاضا تعیین کننده قیمت می باشند برخوردار است.

مزایای بورس اوراق بهادار برای شرکتهای پذیرفته شده

دلایلی که تا الان گفتیم مربوط به امتیازاتیست که یک سرمایه گذار در بورس از آنها بهره مند می شود. اما بازار بورس برای شرکتهای عضو چه منفعتهایی به همراه دارد. قطعا پاسخ های قوی و محکمی برای این سوال وجود دارد که شرکتها برای پذیرفته شدن در بورس این همه رغبت دارند و تلاش می کنند.

1- همانطور که گفته شد سهام پذیرفته شده در بورس قابلیت نقد شوندگی بالاتری دارد. طبق تحقیقات همین امر موجب می شود بازده مورد انتظار سهامداران کاهش یافته و سهم گرانتر شود. در نتیجه ارزش شرکت بیشتر از حالتی می شود که نقدشوندگی سهام آن کم است.
پذیرش شرکت در بورس عموما باعث افزایش تعداد دارندگان سهام می گردد. این امر می تواند به تعادل نسبی قیمت سهام شرکت منجر شده و با افزایش میزان معاملات سهام ، به نزدیک شدن قیمت به ارزش واقعی کمک می نماید.

2- امکان دستیابی کارکنان شرکت به سهام، از طریق بورس تسهیل می گردد. این عمل افزایش انگیزه کارکنان را در پی خواهد داشت.

3- در هر ادغام و یا ترکیب تجاری با سایر شرکتها، شرکتهای پذیرفته شده در بورس از وضعیت بهتری برخوردار می باشند. تجربه نشان می دهد که شرکتهای پذیرفته شده در بورس با قیمتهای بالاتری نسبت به شرکتهای مشابه خارج از بورس معامله می گردند. شرکتهای خارج از بورس بیشتر نزدیک به ارزش دفتری معامله می شوند. چون معیار دقیقی برای ارزیابی آنها وجود ندارد.

4- با پذیرش شرکت در بورس ، فرآیند تامین مالی تسهیل می گردد. افزایش تعداد سهامداران ، دسترسی شرکت به منابع مالی جدید را امکان پذیر می کند. این امر فرایند افزایش سرمایه را بهبود بخشیده و راهکارهایی همانند افزایش سرمایه از طریق صرف سهام را در اختیار شرکت قرار می دهد. همچنین شرکت های پذیرفته شده در بورس می توانند پس از اخذ مجوز از بورس اقدام به انتشار اوراق مشارکت نمایند.

5- عضویت یک شرکت در بورس نشان دهنده سود ده بودن و اعتبار آن است. به علاوه پذیرفته شدن در بورس نام شرکت را بر سر زبان ها می اندازد. این تبلیغات مجانی برای شرکتها جذابیت بسیاری دارد.

6- به موجب قانون مالیتهای مستقیم شرکتهای پذیرفته شده در بورس تا زمانی که در فهرست شرکتهای بورسی قرار دارند، از معافیت مالیاتی به میزان 10 درصد برخوردارد می باشند. مالیات شرکت سهامی معادل 25 درصد سود مشمول مالیات می باشد. بر اساس ماده 143 قانون مالیاتهای مستقیم ایرانی در صورتی که شرکت، سهامی عام باشد و سهام آن در بورس اوراق بهادار تهران معامله شود ، از 10 درصد معافیت مالیات برخوردار شده و نرخ مالیاتی آن 22.5 درصد سود مشمول مالیات است. لازم به ذکر است که با تصویب لایحه توسعه ابزارها و بازارهای مالی و اصلاح تبصره های ماده 143 قانون پیش گفته در سال 1388 معافیت مالیاتی شرکتهای بورسی با سهام شناور آزاد بیش از 20 درصد ، دو برابر شده و از 10 تا 20 درصد تخفیف مالیاتی رسید. بدین سان نرخ مالیات این شرکتها، 20 درصد سود مشمول مالیات خواهد بود.

مزایای بورس اوراق بهادار از نگاه کلان اقتصادی

از منظر اقتصاد، سازوکار بورس اوراق بهادا دارای مزایایی به شرح زیر است:

1. تسهیل فرآیند تامین مالی شرکت ها

انتشار سهام و فروش اوراق بهادار یکی از مطمئن ترین راه های جمع آوری وجوه لازم برای سرمایه گذاری است. واحدهای تولیدی و تجاری به جای دریافت تسهیلات از نظام بانکی تحت شرایطی از طریق انتشار سهام و فروش به جای دریافت تسهیلات از نظام بانکی می توانند تحت شرایطی از طریق انتشار سهام یا فروش اوراق بهادار در بورس ، نیازهای مالی خود را تامین کنند. در گذشته ایجاد واحدهای کوچک با تامین سرمایه از سوی یک شخص یا یک خانواده میسر بود. در حالی که امروزه دیگر تاسیس واحدهای بزرگ تولیدی و تجاری چنان سرمایه انبوهی را نیاز دارد که از توان مالی یک فرد یا خانواده خارج است. بورس مکانی است که این واحدها با انتشار سهام قادر هستند سرمایه های پراکنده را جمع آوری کرده و در پروژه های بزرگ سرمایه گذاری نمایند.

2. کمک به گسترش مالکیت عمومی و توزیع عادلانه در آمد

تقسیم مالکیت های بزرگ از طریق فروش سهام آن ها در بورس اوراق بهادار، از دید کلان اقتصادی به هدف های توزیع عادلانه درآمد و نیز احساس مشارکت در عموم افراد جامعه در فعالیت های تولیدی و تجاری کمک زیادی می کند. حتی چنانچه امکان تامین منابع سرمایه گذاری های بزرگ با تسهیلات بانکی میسر شود، انتشار و فروش سهام به عموم به منظور تامین منابع مالی ارجحیت دارد. بسیاری از جامعه شناسان توزیع مالکیت را بین عموم طبقات به لحاظ اجتماعی مفید می دانند. چرا که از دو قطبی شدن جامعه ( فقیر و غنی ) جلوگیری می کند و ناآرامی های اجتماعی را کاهش می دهد.

3. تخصیص مطلوب منابع

یک بازار رقابت کامل در بورس اوراق تخصیص مطلوب منابع را میسر می کند. بور س اوراق بهادار با تعیین بهای رقابتی سهام به عنوان ابزار نظم دهی اقتصاد، مدیران غیر کارا و ضعیف را تنبیه و مدیران مبتکر و قدرتمند را تشویق می کند. در چنین شرایطی یک شرکت زیان مزایای اوراق اختیار فروش ده نمی تواند از طریق بورس به تامین نیازهای مالی خود اقدام نماید.

اختیار معامله چیست و چه کاربرد‌هایی دارد؟

اختیار معامله چیست و چه کاربرد‌هایی دارد؟

اختیار معامله یکی از عباراتی است که در بازار‌های مالی به خصوص بازار سهام و آتی کالا کاربرد دارد؛ و در واقع سرمایه‌گذاران به عنوان یک گزینه برای کاهش ریسک معاملات و همچنین نوسان‌گیران با هدف کسب سود بیشتر از آن استفاده می‌کنند.

اختیار معامله یکی از عباراتی است که در بازارهای مالی به خصوص بازار سهام و آتی کالا کاربرد دارد؛ و در واقع سرمایه‌گذاران به عنوان یک گزینه برای کاهش ریسک معاملات و همچنین نوسان‌گیران با هدف کسب سود بیشتر از آن استفاده می‌کنند.

اما در حقیقت «اختیار معامله» یکی از روش‌های متداولی است که همه ما در زندگیمان بارها آن را به کار برده‌ایم، البته بدون اینکه با اصطلاح یا تعریف آن آشنا باشیم! مثلا هزینه یک پارکینگ خودرو روزی 20 هزار تومان است و شما آن را برای یک ماه اجاره و در همان ابتدا مبلغ 600 هزار تومان بابت 30 روز پرداخت می‌کنید؛ حال اختیار با شماست که کل 30 روز از آن جای پارک استفاده کرده یا فقط نیمی از ماه خودرو خود را در آن پارک کنید.

به هر حال صاحب پارکینگ مبلغی را بابت روزهایی که پارکینگ خالی بوده عودت نخواهد داد و از طرفی طی این 30 روز شما نگرانی بابت پارک خودرو نخواهید داشت و در هر ساعتی از روز می‌توانید خودرو خود را وارد پارکینگ کرده یا از آن خارج کنید. این نوع قرارداد را اصطلاحا «اختیار معامله» می‌گویند.

در ادامه با تعریف اختیار معامله در بازارهای مالی، کاربرد آن و همچنین مزایا و معایب این روش آشنا خواهیم شد.

تعریف اختیار معامله و کاربرد آن

اختیار معامله یا Option یک ابزار مشتقه در بازارهای مالی است و قراردادهای آن به دو نوع: اختیار خرید (Call Option) و اختیار فروش (Put Option) تقسیم می‌شوند؛ و همانطور که از نام آنها پیداست اختیار خرید یا اختیار فروش یک دارایی مشخص، از طرف فروشنده قرارداد به خریدار قرارداد اعطا می‌شود.

حتما می‌دانید که هر قراردادی شامل تعدادی مفاد غیرقابل حذف و همچنین شروطی است که دو طرف برای تضمین سود خود به درج و ثبت آنها می‌پردازند. قراردادهای اختیار معامله هم دارای چهار اصل غیر قابل حذف و دو سبک اروپایی و آمریکایی هستد.

در قرارداد اختیار معامله به سبک اروپایی، طرف خریدار تنها در زمان سررسید می‌تواند از اختیار خود استفاده کند، اما در قرارداد اختیار معامله آمریکایی، خریدار تا قبل از سررسید، هر زمانی که بخواهد می‌تواند از اختیار خود استفاده ‌کند و در واقع در سبک آمریکایی احتمال کسب سود بیشتر است و محبوبیت بالاتری دارد.

چهار اصل قرارداد اختیار معامله به شرح زیر است:

  • نوع اختیار؛ اختیار خرید یا اختیار فروش (Call or Put Options)
  • زمان سررسید؛ مدت زمانی که طی آن فرد می‌تواند از اختیار خود استفاده کند. (Expiration Date)
  • قیمت اعمال؛ قیمتی که در قرارداد ذکر و خرید یا فروش با آن قیمت تضمین می‌شود. (Strike Price)
  • قیمت خرید اختیار؛ مبلغی که در ابتدای معامله توسط خریدار به فروشنده پرداخت می‌شود. (Premium)

حال این دو سبک و چهار اصل ذکر شده را با ذکر مثالی توضیح می‌دهیم:

قیمت سهم X در حال حاضر 2000 تومان است و شما 1000 سهم تهیه می‌کنید (یعنی 2 میلیون تومان پرداخت کرده‌اید). پیش‌بینی می‌شود که طی 6 ماه آینده قیمت آن تا 4000 هزار تومان رشد کند، اما اطمینانی در اینباره وجود ندارد.

حال یک اطلاعیه عرضه اوراق اختیار فروش همان سهام (با سررسید 6 ماه دیگر و قیمت تضمینی 4000 تومان) منتشر می‌شود. هر برگ این قرارداد شامل 1000 سهم است و شما بابت خرید آن 100هزار تومان پرداخت کرده‌اید.

به عبارتی شما 100 هزار تومان پرداخت و در ازای آن یک قرارداد از شخصی دریافت می‌کنید که طی آن، فروشنده تضمین می‌کند 6 ماه دیگر سهم X را با قیمت 4000 تومان از شما بخرد، حال ممکن است در آن زمان قیمت سهم در بازار بیشتر یا کمتر از 4000 تومان باشد. در هر حال فرقی نمی‌کند، چون طی قرارداد شخص ملزم به پرداخت 4000 تومان بابت هر سهم است.

اما در این مرحله اختیار با شماست، اگر در 6 ماه آینده قیمت تا بیش از 4000 تومان رشد کند (مثلا 4200 تومان)، در این صورت شما با فروش سهام با قیمت 4000 تومان به آن فرد متضرر خواهید شد، پس از اختیار خود صرف نظر میکنید و به عبارتی قرارداد باطل خواهد شد. در این حالت 100 هزار تومانی که بابت قرارداد پرداخت کرده‌اید از بین می‌رود اما به هر حال می‌توانید 1000 سهمی که داشتید را با قیمت بالاتری در بازار بفروشید.

اما اگر پس از 6 ماه قیمت سهم در بازار کمتر از 4000 تومان باشد (مثلا 3700 تومان)، شما می‌توانید از اختیار خود استفاده کنید و سهامتان را با قیمت 4000 تومان به فرد مذکور بفروشید؛ در این سناریو شما سود قابل توجهی خواهید می‌برید و طرف دیگر قرارداد متضرر می‌شود.

در این مثال اگر در قرارداد ذکر شود که امکان فروش تنها پس از 6 ماه ممکن است و در این مدت هرچه‌قدر سهام نوسان داشته باشد، دارنده قرارداد اختیاری در استفاده از حق خود ندارد و تنها می‌تواند در زمان سررسید آن را بفروشد، سبک قرارداد اروپایی است.

اما اگر قرارداد فاقد چنین شرطی باشد و دارنده آن طی 6 ماه هر زمانی که حس کند سهمش به بالاترین قیمت ممکن رسیده است بتواند سهام خود را بفروشد، سبک اختیار معامله آمریکایی است. با این وجود احتمالا متوجه دلیل محبوبیت سبک آمریکایی شده‌اید.

در مثال بالا، «نوع اختیار» Put Option یا اختیار فروش است؛ «زمان سررسید» 6 ماه تعیین شده، «قیمت اعمال» 4000 تومان و «قیمت خرید اختیار» 100 هزار تومان است. دقت کنید قیمت خرید اختیار چیزی شبیه مبلغی است که برای عقد قرارداد پرداخت می‌شود. حال اگر سبک قرارداد اروپایی باشد این مبلغ پایین‌تر و اگر سبک آمریکایی باشد مزایای اوراق اختیار فروش قیمت بالاتر خواهد بود.

مزایا و معایب قرارداد اختیار معامله

در قراردادهای اختیار معامله هر دو طرف با هدف کسب سود بیشتر و کاهش ریسک دست به چنین اقدامی می‌زنند؛ یک طرف قرارداد از تاریخ سررسید استفاده کرده و به اصطلاح برای خود زمان می‌خرد تا بتواند در بهترین فرصت ممکن سهمش را بفروشد و سود خوبی کسب کند. طرف دیگر معامله که از آینده بازار مطمئن نیست سعی می‌کند با ثبت «قیمت اعمال» پایین‌تر یا بالاتر (بسته به نوع قرارداد)، از طریق «قیمت خرید اختیار» کسب سود کند.

در واقع قرارداد اختیار معامله صرفا به عنوان یک مزیت (option) به خصوص در بازار آتی کالا به حساب می‌آید؛ و شاید تنها مشکل آن را بتوان «امکان ایجاد نوسان در بازار» در نظر گرفت. همانطور که در قبل ذکر شد، در سبک آمریکایی یک طرف قرارداد می‌توانست از نوسان بازار استفاده کند و در بهترین زمان سهامش را بفروشد؛ این کار به خودی‌ خود اشکالی ندارد؛ اما گاهی نوسان‌گیران با ایجاد حباب و قیمت غیرواقعی در بازار سهمشان را با قیمتی بیش از ارزش واقعی‌اش می‌فروشند و پس از بازگشتن قیمت به حد واقعی، طرف دیگر متضرر خواهد شد.

سخن آخر

اگر چه ممکن است شما به عنوان یک سرمایه‌گذار تازه‌وارد با نقدینگی کمتر، جذب این نوع قراردادها شوید و تصور کنید که با پرداخت مبلغ کمی در این لحظه، سود خوبی در آینده کسب خواهید کرد و حتی در صورت متضرر شدن تنها مبلغ «قیمت خرید اختیار» را از دست می‌دهید؛ اما در حقیقت این قراردادها بر پایه پیش‌بینی آینده بازار و توسط تحلیل‌گران حرفه‌ای پدید آمده‌اند و سرمایه‌گذاری در آنها چنان که به نظر می‌آید ساده نخواهد بود.

بهترین زمان برای استفاده از قرارداد اختیار معامله ، وقتی است که شما به درک خوبی از بازار بورس رسیده و همچنین روش‌های تحلیلی را آموخته باشید و بتوانید خودتان بدون تکیه بر شایعات و سیگنال‌ها، آینده سهمی را پیش‌بینی کنید. ما در آگاه اینوست به شما کمک میکنیم گامی مطمئن در جهت مدیریت دارایی های خود بردارید.

مزایا و معایب افزایش سرمایه

در مقاله قبلی به بررسی مفهوم افزایش سرمایه و انواع آن پرداختیم. در واقع هر گونه تغییر در ارزش دارایی شرکت یا تزریق سرمایه جدید به عنوان افزایش سرمایه شناخته می‌شود. به 3 روش الف) از محل تجدید ارزیابی دارایی‌های شرکت، ب) از طریق سود انباشته و ج) از محل آورده نقدی سهامداران انجام می‌شود. در این آموزش بورس به بررسی مزایا و معایب هر کدام از این روش‌ها برای سهامداران و شرکت‌ها خواهیم پرداخت. همچنین سعی می‌کنیم پارامترهای موثر بر واکاوی بهترین نوع آن را خدمت شما بیان کنیم.

مفهوم افزایش سرمایه چیست؟

مفهوم افزایش سرمایه در دلایل و روش‌های مختلف آن نهفته است! دوباره با هم مرور می‌کنیم چرا شرکت‌ها در بورس افزایش سرمایه می‌دهند؟ همان‌طور که در مقاله قبلی اشاره شد 2 دلیل اصلی برای آن وجود دارد:

  • تامین منابع مالی جدید جهت اجرای طرح‌های توسعه شرکت
  • اصلاح ساختار مالی شرکت و بروزرسانی ارزش دارایی‌های شرکت

همانطور که گفتیم 3 روش افزایش سرمایه به شرح زیر است:

انواع روش های افزایش سرمایه کدام است

  1. از محل تجدید ارزیابی دارایی‌های شرکت
  2. از محل سود انباشته شرکت
  3. از محل آورده نقدی سهامداران

در دو روش اول (تجدید ارزیابی و سود انباشته) هیچ‌گونه نقدینگی جدیدی به شرکت تزریق نمی‌شود. در واقع صرفا ساختار مالی شرکت اصلاح و بهبود پیدا می‌کند. اما در روش سوم نقدینگی جدیدی توسط سهامداران به شرکت تزریق می‌شود. در ادامه مزایا و معایب هر کدام از روش‌های مختلف افزایش سرمایه را تشریح می‌کنیم. به شما توصیه میکنم ابتدا مقاله زیر را بطور کامل مطالعه بفرمایید.

افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی‌های شرکت

دارایی‌های شرکت هنگام تاسیس نزد سازمان ثبت شرکت‌ها برآورد و ثبت می‌شود. فرض کنید شرکتی هنگام تاسیس 1 میلیارد دارایی (زمین، ساختمان اداری، ماشین آلات صنعتی و تجهیزات و…) به ثبت رسانده است. حال قطعا بعد از گذشت 10 سال و با توجه به وضعیت تورمی کشوری مثل ایران، ارزش این دارایی‌ها افزایش یافته است. شرکت‌ها می‌توانند با تهیه مستندات لازم و اخذ مجوز از سازمان بورس نسبت به ارزش‌گذاری مجدد دارایی‌ها خود و افزایش سرمایه شرکت اقدام کنند.

این روش عموما مورد استقبال شرکت‌های زیان‌ده است! با توجه به ویژگی‌های این نوع افزایش سرمایه، حتی گاهی مورد استقبال شرکت‌های زیان ده نیز قرار نمی‌گیرد!

افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی صرفا به روزرسانی دارایی‌ها و اصلاح صورت‌های مالی شرکت را در پی دارد. از آنجایی که نقدینگی جدیدی به شرکت تزریق نمی‌شود هیچ‌گونه تغییر بنیادی نیز در شرکت رخ نمی‌دهد. این روش بیشتر در اقتصادهای تورمی مورد استقبال قرار می‌گیرد چرا که گاهی اوقات شرکت مجبور به افزایش سرمایه است (مثلا شرکت‌های مشمول ماده 141 قانون تجارت) و بخاطر رکود اقتصادی حاکم بر جامعه و کاهش سودآوری، امکان افزایش سرمایه از روش‌های دیگر وجود ندارد! در ادامه مزایا و معایب این روش را واکاوی خواهیم کرد.

مزایا

  1. امکان خروج شرکت‌های زیان ده از ماده 141 قانون تجارت
  2. به‌روز شدن دارایی‌های شرکت و اصلاح صورت‌های مالی
  3. واقعی‌تر شدن نسبت‌های مالی شرکت مثل بازده حقوق صاحبان سهام، بازده دارایی‌ها و بازده دارایی‌های ثابت. این نسبت‌های مالی جز معیارهای مهم جهت ارزیابی عملکرد شرکت‌ها هستند. بنابراین با به‌روز شدن این نسبت‌ها، ارزیابی و مقایسه شرکت با شرکت‌های دیگر منطقی‌تر و بهتر خواهد بود.
  4. بهبود نسبت بدهی به دارایی شرکت: در نتیجه افزایش اعتبار شرکت نزد بانک و سهولت در دریافت تسهیلات جهت بهبود شرایط شرکت را در پی دارد.
  5. عدم نیاز به پرداخت وجه (ارزش اسمی سهم) توسط سهامدار (این مورد برای سهامداران مزیت محسوب می‌شود!)
  6. کاهش قیمت سهام شرکت و جذابیت بیشتر برای معامله‌گران جهت خرید

معایب

  1. عدم ورود نقدینگی جدید به شرکت
    تذکر: شاید برایتان سوال پیش بیاد مگر “سهامداران یک شرکت” و “شرکت” دو معقوله جدا از هم هستند! در واقع سهامدارِ شرکت مالک شرکت است بنابراین چرا “عدم پرداخت” برای سهامدار جز مزایا و برای شرکت جز معایب درنظر گرفته شده است؟ پاسخ این پرسش به دیدگاه سرمایه‌گذاری سهامداران بستگی دارد. برای مثال سهامداران با دیدگاه کوتاه مدت و نوسان‌گیری، به اهداف بلندمدت شرکت توجه خاصی ندارند! بنابراین برای سرمایه‌گذاران بلندمدت، عدم ورود نقدینگی به شرکت جزء معایب این افزایش سرمایه محسوب می‌شود.
  1. تاثیر منفی افزایش سرمایه بر EPS (افت سوددهی در دوره‌های مالی بعد)
    در این روش دارایی‌های استهلاک‌پذیر شرکت تجدید ارزیابی شده و ارزش آنها در صورت‌های مالی به‌روز و افزایش می‌یابد. در نتیجه با افزایش ارزش این دارایی‌ها، هزینه استهلاک این تجهیزات از نظر ریالی نیز بیشتر خواهد شد. این افزایش هزینه استهلاک در صورت‌های مالی بعدی شرکت می‌تواند منجر به کاهش EPS (سود هر برگه سهم) شود.
  1. امکان ایجاد زیان انباشته سنگین در بلندمدت
    عموما شرکت‌هایی که از این نوع افزایش سرمایه استفاده می‌کنند زیان انباشته سنگینی دارند. باید مدنظر داشت که این زیان انباشته بخاطر مشکلات زیاد در فرآیندهای عملیاتی و ساختار شرکت است. بنابراین اگر شرکت برنامه خاصی برای برون‌رفت از آن نداشته باشد قطعا افزایش سرمایه دردی از دردهای شرکت دوا نخواهد کرد و در بلندمدت قطعا زیان انباشته سنگین‌تر خواهد شد.

چند نکته مهم

  • گاهی اوقات این نوع افزایش سرمایه صرفا جنبه روانی دارد. یعنی شرکت برای اینکه قیمت سهام خود را افزایش دهد اقدام به این عمل می‌کند! چرا که با افزایش ارزش دارایی‌های شرکت، قیمت سهام با ارزش دفتری شرکت تفاوت چشمگیری خواهد داشت بنابراین سهام شرکت مستعد صعود خواهد بود. حتی گاهی اوقات صرفا درج آگهی پیشنهاد افزایش سرمایه باعث رشد قیمت سهام شرکت می‌شود. مراقب باشید در بازی حقوقی‌های بازار بورس گرفتار نشوید!
  • این روش برای شرکت‌هایی که دارایی استهلاک‌پذیر کمی دارند و زیان‌ده و مشمول ماده 141 هستند بسیار مناسب است. مثل بانک‌ها و شرکت‌های بیمه و …
  • در این روش تاثیر افزایش سرمایه بر نسبت P/E در بلند مدت مورد بررسی قرار می‌گیرد. با توجه به سوددهی شرکت در آینده می‌تواند نسبت P/E کاهش یا افزایش یابد. تغییرات EPS در صورت‌های مالی دوره‌ای را دنبال کنید.

افزایش سرمایه از محل سود انباشته

وقتی شخص سهام یک شرکت را خریداری می‌کند در واقع سهامدار و مالک شرکت است. بنابراین در انتهای سال مالی، باید سود شرکت بین سهامداران تقسیم شود. شرکت‌ها این اختیار را دارند که تمام سود محقق شده را بین سهامداران تقسیم نکنند. در واقع شرکت‌ها می‌تواند بخشی از EPS را به عنوان سود نقدی سهام (DPS) بین سهامداران تقسیم کنند. سپس بخش باقی‌مانده سود را به عنوان “سود انباشته” در “حساب اندوخته شرکت” ذخیره کنند. این سود انباشته جز دارایی شرکت محسوب می‌شود و شرکت‌ها می‌توانند از طریق آن افزایش سرمایه دهند.

مزایا

  1. تامین منابع مالی موردنیاز شرکت جهت اجرا پروژه‌های جدید
  2. بهبود سودآوری شرکت در بلند مدت با اجرایی شدن طرح‌های توسعه
  3. عدم نیاز به وایز وجه توسط سهامداران (اهدای سهام جایزه)
  4. کاهش قیمت سهام شرکت و جذابیت بیشتر برای معامله‌گران جهت خرید

معایب

  1. عدم ورود نقدینگی جدید از خارج شرکت: فرض کنید بچه‌ای قصد خرید عروسک داشته باشد! اگر والدین کودک، پول نقدی به او بدهند برای بچه خوشایندتر است یا اینکه به او بگویند قُلک پول خود را بشکند!؟
  2. کاهش مبلغ سود شرکت در کوتاه‌مدت: بخاطر افزایش تعداد سهام شرکت، سود هر برگه سهم در کوتاه مدت کاهش می‌یابد.

افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران

اولویت شرکت‌ها جهت تامین منابع مالی طرح‌های توسعه همین روش است. در واقع بهترین نوع افزایش سرمایه برای شرکت‌ها، از محل آورده نقدی سهامداران است. چرا که نقدینگی جدیدی از خارج شرکت به شرکت تزریق می‌شود. در این روش شرکت اوراقی را با نام “حق تقدم سهام” منتشر می‌کند. به تمام سهامداران شرکت در زمان برگزاری مجمع فوق‌العاده افزایش سرمایه، حق تقدم سهام تعلق می‌گیرد! تعداد حق تقدم سهام هر کدام از سهامداران با توجه به تعداد سهام و درصد مالکیت‌شان در شرکت محاسبه می‌شود. در واقع شرکت با استفاده از این اوراق، اولویت استفاده از افزایش سرمایه را به سهامداران فعلی شرکت می‌دهد. در مقاله زیر بطور کامل به بررسی این نوع و واکاوی حق تقدم سهام پرداختیم.

نکته: نماد بورسی حق تقدم در سایت TSETMC متشکل از نماد سهام و حرف “ح” در انتهای آن است. مثلا حق تقدم سهام نماد بورسی شبندر، بصورت “شبندرح” نشان داده می‌شود.

مزایا

  1. تامین منابع مالی موردنیاز شرکت جهت اجرا طرح‌های توسعه بدون نیاز به بازپرداخت: اولین روش شرکت‌ها جهت تامین منابع مالی، وام‌های بانکی است. دریافت وام از بانک علاوه بر زمانبر بودن و پروسه طولانی با بازپرداخت سودهای کلان همراه است. اما در روش “آورده نقدی سهامداران”، شرکت نقدینگی موردنیاز خود را از سهامداران دریافت می‌کند. سهامداران نیز در سودهای آتی حاصل از توسعه و سرمایه‌گذاری‌های جدید شرکت سهیم هستند.
  2. تزریق نقدینگی جدید از خارج شرکت: تنها در این روش، نقدینگی جدید از خارج شرکت (توسط سهامداران) به شرکت تزریق می‌شود.
  3. افزایش سودآوری شرکت در بلندمدت (تاثیر مثبت افزایش سرمایه برEPS)
  4. کاهش قیمت سهام شرکت و جذابیت بیشتر برای معامله‌گران جهت خرید

معایب

  1. زمانبر بودن تبدیل اوراق حق تقدم سهام به برگه سهم عادی
    پس از افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران، اوراق حق تقدم در یک بازه 60 روزه امکان معامله دارند. سپس شرکت موظف به فروش اوراق حق تقدم استفاده نشده در یک بازه 20 روزه است. بنابراین در بهترین حالت 3 ماه طول می‌کشد که حق تقدم سهام به سهم عادی تبدیل شود! گاهی اوقات این پروسه 6 تا 8 ماه به طول ‌می‌انجامد!
  1. کاهش مبلغ سود شرکت در کوتاه مدت

بهترین نوع افزایش سرمایه کدام است؟

پاسخ این پرسش به پارامترهای زیادی بستگی دارد. 2 پارامتر مهم عبارت است از:

  1. دیدگاه سرمایه‌گذاری شما (بلندمدت، کوتاه مدت، میان مدت)

قطعا شرکت در افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران برای دوستان نوسان‌گیر مناسب نیست! چرا که در یک پروسه 3 الی 8 ماهه درگیر خواهند شد! علاوه بر این از سودآوری شرکت در آینده نیز ذینفع نخواهند بود! اما افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی‌های یک شرکت زیان‌ده (مشمول ماده 141 قانون تجارت) می‌تواند گزینه جذاب‌تری برای معامله‌گران با دیدگاه کوتاه مدت باشد.

  1. چشم‌انداز، ساختار مدیریتی و برنامه‌های توسعه شرکت

دومین پارامتر مربوط به دلایل افزایش سرمایه و چشم‌انداز فعالیت‌های شرکت، ساختار مدیریتی و برنامه‌های توسعه‌ای شرکت و… است.

فرض کنید شرکتی بخاطر زیان انباشته سنگین قصد افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی‌های خود دارد. اگر شرکت هیچ برنامه‌ای برای برون رفت از این زیان نداشته باشد قطعا خرید سهام آن و شرکت در افزایش سرمایه با دیدگاه سرمایه‌گذاری بلند مدت کار اشتباهی است.

حال فرض کنید شرکت دیگری بخاطر توسعه فعالیت‌های تولیدی خود، افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران را تصویب می‌کند. ساختار مدیریتی آن نیز به گونه ای است که برنامه مدونی برای آینده شرکت می‌توان تصور کرد. بنابراین شرکت در افزیش سرمایه و سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌تواند بازدهی مناسبی را نصیب سهامداران کند.

همانطور که مشاهده کردید افزایش سرمایه هم می‌تواند خوب باشد هم بد! بنابراین با توجه به استراتژی معاملاتی خودتان و بررسی شرایط شرکت تصمیم مناسب را اتخاذ کنید. خوشحال می‌شویم نظرات و تجربیات خود را با ما و سایر دوستانتان در میان بگذارید.

اگر قصد یادگیری 0 تا 100 مبحث آموزش بورس را دارید به شما توصیه می‌کنیم مقالات آموزشی زیر را به ترتیب مطالعه بفرمایید، به مرور مقالات جدیدتر پیرامون آموزش بورس در سایت درج خواهد شد حتما پیگیر پارس‌سهام باشید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.